Presokratik felsefe, MÖ 6. yüzyıldan Sokrates’in doğumuna kadar uzanan dönemde yaşamış olan antik Yunan düşünürlerinin oluşturduğu felsefi gelenektir. Bu filozoflar, doğanın temel yapısını ve evrenin kökenini anlama konusunda mitolojik açıklamaları terk ederek, rasyonel ve sistematik düşünce yöntemlerini benimseyen ilk kişiler olmuşlardır. Thales, Anaximandros, Herakleitos, Parmenides ve Demokritos gibi önemli isimler bu dönemin önde gelen temsilcileridir.

Bu düşünürler, evrenin temel maddesinin ne olduğu sorusu etrafında çeşitli teoriler geliştirmişlerdir. Thales su’yu, Anaximenes havayı, Herakleitos ateşi temel element olarak görürken, Demokritos atomcu teorisiyle maddenin bölünemeyen küçük parçacıklardan oluştuğunu ileri sürmüştür. Parmenides ise varlık ve değişim üzerine derin metafizik sorgulamalar yaparak, daha sonraki felsefe geleneğini büyük ölçüde etkilemiştir.

Presokratik felsefe, hem doğa felsefesi hem de metafizik açısından batı düşünce tarihinin temellerini atmıştır. Bu filozofların geliştirdiği rasyonel sorgulama yöntemleri ve evren hakkındaki sistematik yaklaşımları, Sokrates, Platon ve Aristoteles’in çalışmalarına zemin hazırlamış ve modern bilimsel düşüncenin de öncüsü olmuştur.

Kategori: Presokratik Felsefe