Skeptisizm, antik dönemden günümüze kadar uzanan ve bilginin kesin doğruluğuna karşı kuşkucu yaklaşım sergileyen felsefi bir akımdır. Bu düşünce geleneği, insanın mutlak gerçeği kavrayıp kavrayamayacağı sorusunu merkeze alarak, kesin bilgiye ulaşmanın imkansızlığını ya da son derece zor olduğunu savunur. Skeptikler, duyularımızın bizi yanıltabileceğini, akli yargılarımızın hatalı olabileceğini ve dolayısıyla herhangi bir konuda kesin yargıya varmanın mümkün olmadığını ileri sürerler.

Antik Yunan’da Pyrrhon tarafından temelleri atılan bu akım, bilgi iddialarının sürekli sorgulanması gerektiğini vurgular. Skeptik filozoflar, dogmatik yaklaşımlara karşı çıkarak “epoché” yani yargıyı askıya alma pratiğini benimserler. Bu tutum, zihnin huzuruna (ataraxia) ulaşmanın yolu olarak görülür çünkü kesin yargılarda bulunmak yerine belirsizliği kabul etmek, insanı gereksiz endişelerden kurtarır.

Modern dönemde ise skeptisizm, bilimsel yöntemin temellerinden birini oluşturarak, hipotezlerin sürekli test edilmesi ve sorgulanması gerektiği ilkesine katkıda bulunmuştur. René Descartes’ın metodolojik kuşkuculuğu, David Hume’un nedensellik eleştirisi gibi yaklaşımlar, skeptik geleneğin farklı biçimlerde yorumlanmasına örnektir. Günümüzde de bilimsel araştırmalarda ve felsefi tartışmalarda, dogmatik düşünceye karşı eleştirel tutum sergileme anlamında skeptisizmin etkisi devam etmektedir.

Kategori: Skeptisizm