Güneşler söner ya da bozulur, gezegenler yok olur ve gökyüzünün boşluklarına…
D’Holbach bu sözde insanın kozmik ölçekteki önemsizliğini ve kibrini eleştiriyor. Evrenin devasa döngüleri karşısında insanın ne kadar küçük olduğunu hatırlatarak, kendini merkeze koyma yanılgısını sorguluyor. Bu materyalist perspektif, sıradan insanın evrendeki gerçek yerini fark etmesini sağlayabilir.