Hele gerçeklere çoğu zaman boş veren, işin bir ucunu Allah’a bırakmaya yatkın…
Kemal Tahir, insanın kendi kusurlarını görme konusundaki körlüğünü ve mükemmel olma yanılsamasını eleştirir. Gerçeklerle yüzleşmek yerine kendimizi avutma ve mucizeler bekleme eğilimimizin, aslında kendi kusurlarımızı kabul etmekten kaçınmanın bir yolu olduğunu vurgular. Bu söz, mükemmeliyetçiliğin arkasındaki aldanma halini çok çarpıcı bir şekilde ortaya koyar.
Hiçbir mükemmel ruh, bir miktar delilik karışımından yoksun değildir
Aristoteles’in bu derin sözü, insanın mükemmellik arayışındaki paradoksu ortaya koyar. Var olmanın karmaşıklığı ve belirsizliği karşısında, tam bir akıl saflığının olanaksız olduğunu, hatta belki de istenmeyen olduğunu düşündürür. Bu “delilik” aslında yaratıcılığın, tutkunun ve hayata dair derin sorgulamaların kaynağıdır.